Ülkem ve milletimin geleceği hakkında ne zaman umutsuzluğa kapılsam;
1915 yılına Çanakkale'ye giderim...
1919'da Samsun'a...
Sonra Amasya, Sivas, Erzurum.
Ve tekrar Sivas.
Tıbbiyeli Hikmet'i Gazi Paşanın karşısına çıkarır ”Paşam, siz de manda fikrini kabul ederseniz sizi de reddederiz. Mustafa Kemal’i vatan kurtarıcısı olarak değil vatan batırıcısı olarak adlandırır ve lanetleriz” sözlerini hatırlar umut tazelerim.
Ruhumu dinlendirir, mücadele azmimi bilerim.
Yaşamak ve yaşatmak için sebeplerimi gerekçelerimi çoğaltırım.
Umutsuz olmadığım gibi uysal da olamam. Makul olmaya da çabalamam.
Varsın kim ne derse desin. Kim nasıl tarif ederse etsin, isteyen kavramların arkasına saklanarak devrin ruhuna uygun hareket etmeyi tercih etsin. UMURSAMAM.
Ülkücülük de Türk Milliyetçisi olmak da bana göre böyle inanmak böyle yaşamaktır.
Tavır sahibi olmak öyle bir duygu ki;
Yaşamak diye buna derim.
Yusuf Özkan,
4 Temmuz 2025